تا دیده باز شد به جهانم جهان گذشت
                                                                    تیر شهاب خاطره ها از کمان گذشت
تا خواستم به مدرسه عشق رو کنم
                                                                    دوران درس و مرحله امتحان گذشت
بدنامی حیات دو روزی نبود بیش 
                                                                    آن هم که با تو بگویم چه سان گذشت
یک روز صرف بستن دل شد به این و آن
                                                                    روز دگر به کندن دل زین و آن گذشت

من تحمل ندارم که یباره دیگه ...
خدا کنه راست نباشه یا اگرم راسته اونطوری که من فکر میکنم نباشه.

... می خواست سایبان و تکیه گاه زندگی او باشد . اما آنقدر خودش را پایین آورد و او را بالا برد که دیگر فاصله ها فرصتی ندادند تا هر یک دیگری را ببیند ! حیف دیر دانست که عشق خواری نیست .
                                                                                                     فرامرز نایبی